锦喜昂刚从精神病院出来,亲妈递来一张相亲券:“男的,去吧。”
他本着“内耗别人不内耗自己”的新人生信条赴约。
结果咖啡厅对面坐着临床两年的双相情感障碍病友刘佑觉。
两人对视三秒,同时拍桌爆笑:“哈哈哈哈你也没治好?!”
从此,锦喜昂的抽象日常变成:“今天我和刘佑觉把小区广场舞音响改成死亡金属,大妈们追了我们三条街。”
而刘佑觉的出手哲学升级为:“我男朋友被同事欺负了?等我带上电击棒和辣椒水。”
直到某天,锦喜昂看着刘佑觉手绘的“求婚大作战:先用催眠瓦斯再用玫瑰”计划书陷入沉思——
这病情,好像真的能双向奔赴一辈子。
好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!好看!(语文水平不好,只能这样表达[求爆更])